Obecnie, gdy obowiązuje prostota stylu w ubieraniu się, suknie odbiegające od tego nurtu przeznaczone są albo na bale, albo na śluby i wesela. Kreacja, w której Panna Młoda planuje wystąpić na swojej uroczystości powinna być zgodna z jej gustem, ale także odpowiednio dostosowana do jej figury.
Krynolina, która modna była w latach 30- 60 XIX wieku podkreślała smukłość talii, ramion i uwydatniała biust. Słowem, eksponowała kobiece walory. W takiej sukni przyszła żona prezentować się będzie jak księżniczka.
Zbyt niskie lub za wysokie panie, mogą nie wyglądać w niej korzystnie. Podobnie, jak te o drobniej, lub przeciwnie- puszystej budowie ciała. Krynolina powinna być idealna dla średnio wysokich kobiet, o kobiecych kształtach.
W XIX wieku konstrukcja sukni opierała się na metalowym stelażu, na który narzucano kilka warstw sukni, aby przykryć ten szkielet. Obecnie, jeżeli już posiada obręcze, są one wykonane z lekkiego, elastycznego i taniego plastiku. Powszechne w użyciu są zamiast tego sztywne siatki, pokryte warstwami różnorodnego materiału. Najlepiej prezentuje się, kiedy dół sukni jest na tyle długi, że dotyka podłoża, a z tyłu delikatnie wijąc, dodaje zmysłowości i uroku kobiecej postaci.
Niebezpieczeństwem może okazać się brak umiaru w ustalaniu rozmiarów sukni, zwłaszcza średnicy koła, albo zbytnia wyobraźnia, przyczyniająca się do nadmiernego pomnożenia falban, czy koronek. Ten przepych może ująć tej kreacji klasy i elegancji.
.jpg)
